Πάει κι αυτός...

κι άλλος ένας κι άλλος ενας
χωρις να το καταλάβουμε 
περνούν και φεύγουν
κοιτάς πίσω, κοιτάς και μπροστά
πού ήσουνα περσι - μάλλον κάπου εδώ που είσαι και τώρα 
μα λίγο ή πολύ μικρότερος (σε γνώση, εμπειρία, αγάπη)
πού θα΄σαι του χρόνου - κανείς δεν ξερει ούτε μπορεί να φανταστεί
μα εσύ θα χτίσεις το δικό  σου αύριο
κι αν το θέλεις όμορφο κανείς δεν μπορεί να σ'εμποδίσει
παρά μόνο ο εαυτός σου 
ο επικίνδυνος αυτός εαυτός σου 
επικίνδυνος γιατί αυτόν πιο δύσκολα τον ελέγχεις
σε ξεγελά, σε παρασείρει
σε κάνει να πιστέψεις πως δεν έχεις τη δύναμη ν'αντισταθείς,
ν'αλλά ξεις αυτό που σε χαλά
γιατί βολεύεται σ'αυτό που έχει χωρίς να είναι αυτό που θέλει.
Μα εσύ είσαι πάνω από αυτόν
εσύ αποφασίζεις
κι εσύ θα διαλέξεις την τροπη που θα πάρει η καινούργια χρονιά

όπως επιλέγει να το δει κανείς

Να ονειρεύεσαι...

μην πάψεις ποτέ

γιατί αυτό είναι που σε κρατάει ζωντανό!

μαζί και η ελπίδα

η ελπίδα πως ό,τι ονειρεύτηκες θα πραγματοποιηθεί

μια κινητήριος δύναμη τεράστια

που καθορίζει το είναι σου ολόκληρο

αυτή σε καθοδηγεί 

άλλοτε προς την επιτυχία, τον στόχο

 κι άλλοτε προς την καταστροφή 

 σε ξεγελά, σε παρασύρει 

κυνηγάς το μάταιο, κολλάς, αυτοκαταβάλλεσαι

ίσως το καταλάβεις όταν θα είναι πια αργά 

Είναι το ρίσκο του να ονειρεύεσαι και να ελπίζεις

Mα αν το να ονειρεύεσαι είναι αυτό που σε κρατάει ζωντανό

τότε ονειρέψου με oποιοδήποτε κόστος

Κι αν το να πέφτεις είναι μέρος του να ζεις 

(γιατί μόνο έτσι μαθαίνεις να σηκώνεσαι) 

τότε ρίσκαρε άφοβα

Mα αν θες να ονειρεύεσαι ξύπνα! 

Κοίταξε γύρω σου, κοίταξε μέσα σου κι ονειρέψου! Ονειρέψου τα δικά σου όνειρα, ονειρέψου με όλη σου την καρδιά.

Ο Σωκρατης εχει δικαιο...

Τριπτυχο φιλτραρισμα μιας πληροφοριας προς δημοσίευση:

Αυτό πο θα πεις...

• Είσαι σιγουρος πως είναι αλήθεια;
• Είναι κατι καλό;
• Είναι χρήσιμο;

Αν η απάντηση σε ολα είναι όχι καλύτερα κρατα το για τον εαυτό σου! Αν εξακολουθείς να θέλεις να το μοιραστείς τότε είσαι απλά ενας κουτσομπόλης. 

Sit back and enjoy the ride

Conceptions...

What is techno?

alternative video link

enTechno 2011 promo

Χορεύεις, νιώθεις, εκφράζεσαι, ξεφεύγεις... Ξεφεύγεις απ' τον κόσμο αυτό που δεν σε χοράει πια και την βρίσκεις εκεί.. εκεί που νιώθεις ότι ανήκεις, εκεί που μπορείς να βρεις αυτό που ψάχνεις, εκεί που μπορείς κι εσύ να δώσεις! Είναι μουσική, είναι τρόπος ζωής, είναι ένας άλλος κόσμος, μια εναλλακτική.  

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.anagnwstes&id=5913

Ελλάς, το μεγαλείο σου...

23/03/2011

• Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
• Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς

1 εικόνα

Της Άννας Δημητρίου

Εγώ ακόμα πιστεύω σ’ αυτό. Ακόμα πιστεύω πως στον κόσμο αυτό είναι Η Ελλάδα και μετά όλοι η υπόλοιποι. (Φροντίζουν να μου το θυμίζουν συχνά. Η τελευταία φορά ήταν ένας αγώνας ManchesterCity– Άρης όταν οι Έλληνες οπαδοί μονιασμένοι τραγουδούσαν τη ‘Σαμιώτισα’).Ναι νιώθω πολύ τυχερή, μα πάνω απ’ όλα περήφανη που γεννήθηκα εδώ, που μεγάλωσα με τις ιδέες, τη μουσική, τη φιλοσοφία όλων αυτών των σπουδαίων που αντάξιους τους καμιά άλλη χώρα δεν ήταν άξια να γεννήσει.

Περήφανη όμως δεν νιώθω που δεν κατάφερα να φανώ αντάξια τους. Γεννήθηκα στη χώρα που γέννησε τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα, τους Ολυμπιακούς, τον Κολοκοτρώνη, τον Ελύτη, την Μελίνα Μερκούρη, την χώρα που μεγαλουργούσε όταν όλοι οι υπόλοιποι απλά δημιουργούσαν. Και τελικά έγινα αυτό που η Μελίνα Μερκούρη φοβήθηκε περισσότερο απ’ όλα. Έγινα ένα ‘ανθρωπάκι’ που θέλει να καλοπεράσει και να κάνει καταναλωτική ζωή, έχασα αυτό που η Ελλάδα μου κληροδότησε: την αξιοπρέπεια, την αγωνιστικότητα. Και αυτό με βαραίνει, μέρα με τη μέρα πιο πολύ. Νιώθω τα κόκαλα όσων θαύμασα, όσων λάτρεψα και θέλησα να μοιάσω, να τρίζουν.

Σαν παιδί της Ελλάδας, όμως, ξέρω πως έχω μέσα μου μεγάλη δύναμη. Ξέρω πως το ‘ακατόρθωτο’  για μας είναι απλά θεωρία και πως η ‘επιτυχία’ είναι τρόπος ζωής. Έτσι μεγάλωσα, έτσι έμαθα, έτσι επέδρασαν πάνω μου ο Πλάτωνας, ο Μέγας Αλέξανδρος, κάθε νίκη του ελληνισμού απέναντι σε μεγαθήρια, η μουσική του Χατζηδάκη και του Μπιθικώτση. Ο Λεωνίδας  με 300 Έλληνες έκανε ολόκληρη αυτοκρατορία να υποκλιθεί στο μεγαλείο του (και το δικό μας σαν Έλληνες). Μα η ίδια χώρα που γέννησε αυτόν γέννησε κι εμάς και όλοι κρύβουμε μέσα μας μια τέτοια δύναμη. Των προηγούμενων τη δύναμη την είδα, τη δική μας ακόμα αλλά εξακολουθώ να πιστεύω σ’ αυτήν. Η χώρα, λοιπόν, αυτή αξίζει μια προσπάθεια να βρούμε αυτή τη δύναμη για να τη σώσουμε, ας ξεχάσουμε το ‘εγώ’ και ας πάμε και πάλι στο ‘εμείς’.

Στο τέλος θα τα καταφέρουμε, γιατί η δική μας δύναμη έχει την τέχνη να φαίνεται πάντα την κρίσιμη στιγμή, και τότε θα φωνάξουμε «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο» σαν την  Βούλα Πατουλίδου. Ελπίζω μόνο η δύναμη μας να φανεί κι αυτή τη φορά έγκαιρα.