Αγαπη ειναι να δινεις χωρις να περιμενεις να παρεις. Χαρα ειναι αυτη που βρισκεις στα μικρα.
Ερωτας ειναι να χαμογελας με καθετι μικρο και ασημαντο καθε φορα που αυτος ο καποιος ερχεται στο μυαλο σου.
Παθος ειναι να μην σε κρατανε ουτε αλυσιδες.
Επιτυχια ειναι το 'θελω' και το 'μπορω' να συμπιπτουν. Πραγματικοτητα ειναι αυτη που εχεις μεσα στο μυαλο σου. Αληθεια ειναι αυτο που δεν θα μαθουμε ποτε μα που παντα θα ψαχνουμε. Αναμνυσεις ειναι οι στιγμες που περνουν μα μενουν χαραγμενες στο μυαλο μας. Μουσικη ειναι το φοντο της ζωης. Χρόνος ειναι απλά ένας σύντροφος στο ταξίδι για να μας θυμίζει πως δεν θα είμαστε για πάντα εδώ Θάνατος ειναι μια υπενθύμιση να ζούμε
(Stay tuned for updates in a year from now)
Tuesday, November 20, 2012
Μας θελουν μηχανές μα δυστυχώς γι'αυτους είμαστε άνθρωποι... ό,τι πιο δυνατό ό,τι πιο ιερό εχει δημιουργηθει ποτέ
Περαστικοί χτες της Κων. Καλογερά κατά την διάρκεια μιας ψυχωτικής παρεκτροπής, περιέργαζονταν με θαυμασμό το μικρό καφενάκι με την ηλεκτρονική μουσική και τiς πανέμορφες φιγούρες που κινούνταν στους ρυθμούς της. Με μια δόση σουρεαλιστικής απελευθέρωσης συνέχισαν το ταξίδι τους.
Αντίθεση-Θέση-Σύνθεση
Ευχαριστούμε όλους όσους τίμησαν χτες με την παρουσία τους την ποιοτική ηλεκτρονική μουσική στην Λάρνακα.
Καλή σας μέρα!
(ἐ)
Kάπου, ανάμεσα στα τρεχάματα και τη μιζερια της καθημερινότητας, υπάρχει μαγεία, υπάρχει ομορφιά, μουσική, άνθρωποι... Κάπου, συνήθως καλα κρυμμενη, βρίσκεται μια πραγματικότητα ξεχωριστή. Είναι η πραγματικότητα που ψάχνουμε, αυτή που θέλουμε... και η μόνη αληθινή!
[Για τον Martin Dawson που σήμερα έχασε τη ζωή του παλεύοντας για 10 μέρες με το θάνατο μετά από ανεύρισμα . Κι εμάς θα μας τρώει για πολλή καιρο τι θα μπορούσε ακόμα να δόσει αν δεν έφευγε τόσο νωρίς.]
Ο θάνατος... το κυριότερο κομμάτι της ζωής μας, αυτό που σηματοδοτεί το τέλος της και αυτό που της δίνει νόημα. Μας θυμίζει την ασημαντότητα, την αδυναμία μας μπροστά στο μεγαλείο της φύσης.
Μας δίνει δύναμη και ώθηση να ζήσουμε, να παλέψουμε, να εκτιμίσουμε.
Μας πληγώνει, μας πονά, μας βασανίζει.
Μόνο που σοκάρει ακόμα περισσότερο όταν πρόκειται για ανθρώπους που έχουμε συνδεδεμένους με μουσική και κέφι, ανθρώπους που νομίζαμε πως θα ήταν πάντα εκεί ζωντανοί και γεμάτοι ενέργεια να φροντίζουν για τη διασκέδαση μας. Σοκάρει γιατί συνειδητοποιούμε πως ο θάνατος είναι αδίστακτος, δεν υπολογίζει τίποτα, δεν χαρίζεται.
Μα είναι απλά εδώ για να μας θυμίζει να ζούμε, να μας μάθει να εκτιμούμε και να μας βοηθήσει να χτίσουμε τον καλυτερο δυνατό εαυτό μας κατα την σύντομη διαμονή μας εδώ.
Martin Dawson - Is this goodbye (Tale of Us remix)
Σαν να προνόησε.
Τουλαχιστο όμως κάποιοι αφήνουν κατι πίσω τους.
Ας αφήσουμε κι εμείς κατι! Για αρχη, ας το ψάξουμε... θα το βρούμε, θα το χτίσουμε και θα αφήσουμε κι εμείς το πετραδάκι μας σ'αυτόν τον κόσμο*
*τον όμορφο κόσμο, τον μόνο αληθινό.. αυτόν που βλέπουμε με τα μάτια κλειστά και το μυαλό ανοιχτό και όχι αυτόν που έστησαν με ψέματα, προπαγάνδα και αδίστακτο πόθο για χρήμα και δόξα και στον αποίο αποτελούμε απλά μαριονετες
Απλά αφήστε τα... Αυτά ξέρουν, θα βρουν τον δρομο! Και όλα θα πάνε καλά ή έστω καλύτερα. Γιατί το δικό τους μυαλό ειναι καθαρό, ελεύθερο, ανεπηρέαστο. Τα δικά τους μάτια μπορούν να δουν πιο καθαρά, πιο βαθιά... δεν σταματούν εκεί που τους έμαθαν, εκεί που τους θέλουν να σταματούν.
