Κουβεντες με το ταβανι #4

Μα πολυ αμφιβαλλω αν εχει γραφτει απο παιδι

Γιατι η ζωη να φανταζει παντα τοσο ομορφη οταν ειμαστε παιδια;
Οσο μεγαλωνουμε βλεπουμε και τα ασχημα, συνειδητοποιουμε πραγματα και καταστασεις που το παιδικο μυαλο δεν θα μας επετρεπε. Οσο πιο μικροι ειμαστε τοσο πιο ομορφα ειναι τα πραγματα, λενε! Μα αυτο το συνειδητοποιουμε μονο οταν εχουμε πια μεγαλωσει.
Τα παιδια παντα θα θελουν να μεγαλωσουν και οι μεγαλοι παντα θα θελουν να γινουν παιδια. Παντα θα θελουμε αυτο που δεν μπορουμε να εχουμε, παντα θα θελουμε αυτο που δεν ειμαστε... Οχι απαραιτητσα γιατι ειμαστε αχαριστοι, απλιστοι και αγνομων μα πολυ απλα γιατι μας βολευει. Ξερετε, μας ειναι πολυ πιο ευκολο να λεμε πως αν ειμασταν παιδια ολα θα ηταν ωραια παρα να κατσουμε να φτιαξουμε ο,τι δεν μας αρεσει και να στησουμε κατι οπως πραγματικα το θελουμε.
Σιγουρα το να να ξερεις, το να συνειδητοποιεις και να καταλαμβαινεις τον κοσμο (που για να λεμε την αληθεια δεν ειναι και ο πιο ομορφος, απλος και δικαιος που θα μπορουσε να ηταν) σε βαραινει. Και γινεται ολο και πιο εντονο με την παροδο των χρονω, γκρεμιζει ο,τι ομορφο υπηρχε στο παιδικο μας μυαλουδακι. Μα ειναι και μια δυναμη μεγαλη που οδηγει σε μια ομορφια αλλιωτικη, αληθινη, που δεν στηριζεται απλα στην αγνοια. Ειναι η ομορφια του να γνωριζεις, να αντιλαμβανεσαι τον κοσμο, να αντιστεκεσαι και να γκρεμιζεις ο,τι σε χαλα, να βρισκεις τη δυναμη να πιστευεις πως μπορεις να τα αλλαξεις και να νιωθεις ασπρος, να βλαπεις κι αλλους ασπρους μεσα στην απολυτη μαυριλα.

Αγαπη υπαρχει!

Παντα θα υπαρχει... Αυτη και η μουσικη μαζι κανουν τον κοσμο να γυριζει, τον κοσμο του καθ'ενος ξεχωριστα.

Το Klubd δεν μας αφηνει αυτο το καλοκαιρι

 "Ζώ για ρομανζό. Μιά τολμηρή προσπάθεια να αναζωογονήσουμε την χαμένη έννοια της αγάπης και του ρομαντισμού. Ουσιώδης έννοιες που παραβλέπονται και ξεχνιούνται στη σημερινή κοινωνία. Το στρές και οι ανυσηχίες στις ζωές μας, δεν μας αφήνουν να απολαύσουμε τα βασικότατα συστατικά της ζωής. Απομακρυνόμαστε ο ένας απ’τον άλλο. Απομακρυνόμαστε απο τους γονείς μας. Απο τους φίλους μας. Απο τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Απομακρυνόμαστε απο τους εαυτούς μας. Η ζωή δεν είναι φτιαγμένη απο μαγεία. Η ζωή είναι φτιαγμένη απο εμάς. Εμείς δημιουργούμε την μαγεία. Μέσα απο την μονοτονία και την ανία της ρουτίνας, πάντα θα προσπαθούμε να επαναφέρουμε το νόημα της αγάπης. Μας έλειψε η ρομαντική αποπλάνηση, ο έρωτας απ’την πρώτη ματιά. Είμαστε έτοιμοι να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει. Είμαστε έτοιμοι να ξαναερωτευτούμε.

Λίγο έξω απο την Λάρνακα, δίπλα απο τον σταθμό την Δεκέλειας, βρίσκεται ο δικός μας σταθμός της αγάπης. Μας προκαλεί να προκαλέσουμε, να υλοποιήσουμε, να αφιερώσουμε, να παραδωθούμε, να αποθανατίσουμε, να εκφραστούμε, να ψαχτούμε και πάνω απ’όλα να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Συνοδευόμενο απο ισχυρό ηχοσύστημα, μοναδικό τοπίο και διακοσμημένο με τον τρόπο που μόνο το klubd ξέρει να προσφέρει, το Ρομάνζο μας εγγυάται να βρούμε την μαγεία που γυρεύουμε. Η μουσική μεταδίδεται απο τους DJ Aristodemos (Exotica Events), I.O.D (Klub D, Sousami, Xorko) και μία ζωντανή dj εκτέλεση απο τους Matthew Burton & Kate Rathod (Visionquest - Berlin)."

Είσοδος: 15Euro + 1 Drink
Ώρες: 22:00 - 06:00

17 Αυγουστου 2012
Θα με βρειτε εκει :)

ΖΩΗ

Γεμάτη με όμορφα πράγματα...

Προσπαθούμε, ποναμε, θυσιαζουμε

Δίνουμε τα πάντα γι' αυτο που πιστευουμε, ελπίζουμε

Πέφτουμε, πληγωνομαστε, χάνουμε μα σηκωνομαστε ξανά και ξανά

Και μετά κερδίζουμε

Μα αυτό που δίνει αξία σ'ολα αυτά είναι το να έχουμε κάποιον να τα μοιραστούμε... Τα καλά, τα άσχημα, τα δύσκολα, τις χαρές και τις λύπες, τις ήττες και τις νίκες.

ΠΑΙΔΙΑ! Η δική μας συνέχεια... Η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη.

Κουβέντες με το ταβάνι #3

Τελικα η ζωη ειναι απλη ή περιπλοκη;

Δικη μου η ζωη, δικο μου το μυαλο, εγω στηνω τον κοσμο μου. Αρα τα πραγματα ειναι τοσο απλα ή τοσο περιπλοκα οσο επιλεγω να τα δω. Μα μερικες φορες οσο κι αν θελω να τα δω απλα ειναι περιπλοκα, μπερδεμενα, περαν των δυνατοτητων μου να τα ελεγξω, με παρασερνουν και δεν μπορω να βγω απο μεσα. Καπου μπαινει το συναισθημα, καπου πεταγεται η καρδια, φωναζει δεν μπορει να μεινει απο κατω. Και η καρδια με τα απλα δεν τα παει καλα. Οπου καρδια και ενταση, οπου συναισθημα και αταξια, τιποτα δεν ειναι στη θεση του πια, τιποτα δεν ειναι απλο.
Μα τι να τα κανω τα απλα; Μια φορα που ηρθα εδω ας μπω στη μαχη κι ο,τι βγει. Ας κουραστω, ας πληγωθω, ας κανω λαθη. Νικητης και χαμενος δεν υπαρει. Υπαρχει μονο αυτος που ζει και αυτος που απλα καθεται μεσα στη γιαλα που εχτισε για να ειναι ασφαλης.

Κουβέντες με το ταβάνι #2

Γαμος.. λεμε τωρα

Γιατι;;; Γιατι να πρεπει να δεσω αυτον που αγαπω;
Ειναι αραγε η αγαπη τοσο αδυναμη που χρειαζεται τον γαμο για να κρατησει δυο ανθρωπους μαζι;
Κι εγω που παντα πιστευα πως η αγαπη ειναι κατι παντοδυναμο... καιπου τωρα το πιστευω ακομα πιο πολυ, το εμαθα, το εζησα. Πως θα επιβιωσω σε μια τετοια κοινωνια; Σ'ενα μερος που ολα ειναι στημενα, οργανωμενα και κανονισμενα... σιγουρα οχι απο μενα.
Θελω απλα να εχω διπλα μου αυτον που αγαπω, αυτον που θα ειναι διπλα μονο γιατι με αγαπα και για κανενα αλλο λογο, κανενα χαρτι και καμια συνηθεια!

* [11/07/2012]
Μα...
"it depends on the people" μου ειπε καποιος, καποιος που η καθε λεξη του μετραει.
Το ακουσα πολλες φορες πριν, μα αυτη η φορα δεν ηταν σαν τις αλλες. Ειναι απο αυτους τους ανθρωπους που χωρις να καταλαβεις πως και γιατι επιδρουν στο μυαλο σου, μιλουν στη ψυχη σου.
Ετσι λοιπον, για καποιους ο γαμος ειναι αυτο που ερχεται να ολοκληρωσει αυτο το ηδη δυνατο που τους ενωνει.

Ένας άνθρωπος...

...η μουσικη του, το βλέμμα του, η ζωή του, η συμβολή του, Ο CATTANEO!
Όλα όσα μου θυμίζει...
Η μουσικη που αγάπησα, οι στιγμές που δεν έζησα, τα μέρη που δεν είδα ποτε.
Μα και οι στιγμές που μου χάρισε με τη μουσικη που τις συνόδευε.