Σημερα: μετα απο τοσους αγωνες, τοσους πολεμους, τοσους ηρωες ειμαστε λιγοτερο ελευθεροι απο ποτε. Ειμαστε πια τοσο σκλαβωμενοι που δεν το συνειδητοποιουμε καν. Εξωτερικα (αστυνομια, καμερες, νομοι κτλ) μα κυριως εσωτερικα. Εχουμε γινει σκλαβοι του χρηματος, του καταναλωτισμου. Μαριονετες των πολυεθνικων και του 1%.
Το χειροτερο: μας κανουν να πιστευουμε πως τωρα, ναι, ειμαστε ελευθεροι! Εχουμε ασφαλεια, αφθονα υλικα αγαθα και μεσα ψυχαγωγιας. Και "μας τα προσφερουν" σε ''τιμη ευκαιριας'' ενω στην ουσια εχουν φτιαχτει με το δικο μας ιδρωτα. Τωρα μπορουμε σαν καλοι και σωστοι πολιτες να τα απολαυσουμε. Να συνεχισουν κι αυτοι να κανουν τη δουλια τους: να συσσωρευουν ο,τι κινητο και ακινητο υπαρχει στο χερια τους. Μας πλενουν τον εγκεφαλο καθημερινα, μας τον γεμιζουν με πλαστες επιθυμιες και αναγκες, μας τον κρατουν απασχολημενο με φτιαχτη ψυχαγωγια και απολαυσεις ωστε να μην ξεφευγουμε και φυσικα μας διδασκουν απλα να μην σκεφτομαστε, θυμιζοντας μας παντα ποσο ομορφο μας εχουν κανει τον κοσμο.
Ειμαστε ελευθεροι να κυνηγησουμε αυτο που μας επιβαλλουν, το δικο τους, το ματαιο.
.JPG)
Ειμαστε τοσο ηλιθιοι;;; Προφανως ναι.
