Και κάπως έτσι χωρις να το περιμενεις ερωτεύεσαι (πραγματικά αυτή τη φορά). Μαθαίνεις κάτι για την αγάπη που δεν ήξερες.. την ζεις, την νιωθεις! Μέσα σου και γύρω σου. Τώρα πια μπορείς να τη δεις παντού. Συνειδητοποιεις πως υπάρχει, πάντα θα υπάρχει! Οσο μίσος κι αν υπάρχει όσα κι αν είναι τα άσχημα. Είναι στη φύση μας εξάλλου: η αγάπη είναι για τον άνθρωπο ότι και ο ήλιος για τα φυτά.
Αγαπάς λοιπόν...αφηνεσαι. Ρισκαρεις! Έχεις να αντιμετωπίσεις εμπόδια...πολλά! Τον χρόνο, τον ίδιο σου τον εαυτό. Πληγωνεσαι! Απογοητευεσαι...απο τους άλλους, απο τον κόσμο, μα κυρίως απο σενα. Ναι, πολλές φορές πονά... Μα αξίζει! Η κάθε στιγμή, καλη ή κακη, η κάθε προσπάθεια. Γιατί μέσα απο μια τέτοια διαδικασία νιωθεις. Και μοιραζεσαι! Ζεις...και μαθαίνεις τον κόσμο, τον εαυτό σου. Είσαι ήδη ένα σκαλί καλύτερος :)