Ξεφουσκωνουν! Αυτο που νομίζαμε πως θα κρατουσε για παντα εξαφανιζεται... Μενουν μονο κατι ιχνη, κατάλοιπα... αναμνησεις! Μα αν το τι ειμαστε ειναι αναμνυσεις και χαρακιες ανεξητηλες στην ψυχη μας τοτε τιποτα δεν εξαφανιζεται δεν χάνεται... αλλάζει απλα μορφη: απο παρον γινεται παρελθον και από περιπέτεια γινεται εμπειρία, γνώση. Δεν ειναι πια αυτό το άμεσο και εντονο που ήταν μα ειναι κατι βαθυ που έμμεσα επηρεάζει την ύπαρξη μας ολόκληρη, ειναι πια το τι ειμαστε και που θα παμε.
Σ'εμανα που συμβαινει παντα αυτο το ξεφουσκομα και ειναι τοσο εντονο και αποτομο αναρωτιεμαι αν απλα ξυπνω. Ή μηπως απλα απογοητευομαι απο τον ιδιο μου τον εαυτο και παραδινομαι;
No comments:
Post a Comment