"Πού είμουν, πού είμαι πού θα είμαι... Πάνω, κάτω, όλα γυρίζουν. Το μόνο που μένει σταθερό είναι το 'δεν ξέρεις τι σε περιμένει αύριο΄. Η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια, σε παρασέρνει στους ρυθμούς της, σε βάζει σε άλλα τρυπάκια, όπου θέλει αυτή κι εσύ άντε να τα βγάλεις πέρα. Κι όμως, τα βγάζεις πέρα! Εύκολα, δύσκολα τα καταφέρνεις! Και πάντα όταν κοιτας πίσω ένα χαμόγελο σχηματίζεται στα χείλη (είτε γιατί πέρασαν, είτε γιατί υπήρξαν).
Γρήγορα! Όλα κυλούνε γρήγορα... Κι εμείς πέφτουμε στην παγίδα, ξεγελιώμαστε, δεν τα υπολογίζουμε, αφήνουμε τις στιγμές να περνούν, έτσι χωρίς να τις εκτιμούμε. Ξεχνάμε πως σ' αυτή τη στιγμή που ζούμε τώρα, σ' αυτή την τόση δα στιγμή που περνά από μπροστά μας βρίσκεται η ζω'η μας, το είναι μας ολόκληρο. Από τέτοιες μικρές στιγμές είναι φτιαγμένη όλη μου η ζωή, [στιγμές που άφησαν να περάσουν ανεκμετάλλευτες, ευκαιρίες που δεν άρπαξα, ανθρώπους που έχασα].
Κι έτσι επιλέγω σ' αυτή τη μικρή στιγμή, σ' αυτό τον άνθρωπο που η ζωή έριξε στον δρόμο μου σαν να τα είχαμε κανονίσει με το σύμπαν, να τα δώσω όλα... Μόνο τότε θα πάρω πίσω τις καλύτερες στιγμές, αυτό που τελικά μένει και το μόνο που αξίζει."
Σ΄εσάς μάλλον δεν θα λένε και πολλα μα εγώ ακόμα και τώρα νιώθω την κάθε λέξη
Κι εγω που έχω ένα θεματάκι με οτιδήποτε υφίσταται υλικά θα φυλάξω κάπου αυτό το χαρτάκι για να το ξαναβρώ κάποτε και να νιώσω ξανά αυτό που νιώθω τώρα και αυτό που ένιωθα τότε
No comments:
Post a Comment